Demon straw- Gursewak Singh Beerh | Latest Punjabi Poetry
Connect with us [email protected]

ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਵੰਬਰ 2020

ਭੂਤ ਪਰਾਲੀ ਦਾ

Published

on

ik soch sahit

ਬਟੂਏ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਅੱਧਾ ਹੁਣ
ਨੋਟ ਮਸਾਂ ਹੀ ਭਾਲੀ ਦਾ ।
ਮੁੰਡਾ ਕਹੇ ਦੁਸਹਿਰੇ ਜਾਣਾ
ਲਾਰੇ ਲਾ ਲਾ ਟਾਲੀ ਦਾ ॥

ਗਹਿਣਾ ਗੱਟਾ ਗੱਲ ਦੂਰ ਦੀ
ਸੂਟ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਨਾ,
ਫੂਲਣ ਦੇਵੀ ਵਰਗਾ ਗੁੱਸਾ
ਹੁਣ ਤਾਂ ਹੈ ਘਰਵਾਲੀ ਦਾ।

ਮੋਟਰ ਸਾਈਕਲ ਖੂੰਜੇ ਲਾ ਕੇ
ਕਪੜਾ ਮਾਰਿਆ ਸਾਈਕਲ ਤੇ,
ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗਾ
ਆਪਾਂ ਰੋਜ ਚਲਾ ਲਈ ਦਾ।

ਪਸ਼ੂਆਂ ਖਾਤਰ ਬੀਜੀ ਮੱਕੀ
ਪਸੂ ਅਵਾਰਾ ਖਾ ਗਏ ਨੇ,
ਤੂੜੀ ਉੱਤੇ ਭੁੱਕ ਕੇ ਦਾਣਾ
ਵੀਰੋ ਵਕਤ ਲੰਘਾ ਲਈ ਦਾ।

ਦੋਨੇ ਬੱਚੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਦੇ
ਸੁਪਨੇ ਸਿਰਜੀ ਬੈਠੇ ਨੇ,
ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਰੁਜਗਾਰ ਨਾ ਲੱਭੇ
ਅਖ਼ਬਾਰ ਬਥੇਰਾ ਭਾਲੀ ਦਾ।

ਫੁੱਫੜ ਕਹਿੰਦਾ ਬੋਤਲ ਲੈ ਆ
ਬੋਤਲ ਲਿਆਂਦੀ ਪਾਣੀ ਦੀ,
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਾਣੀ
ਲੰਡੂ ਜ੍ਹਾ ਪੈੱਗ ਲਾ ਲਈ ਦਾ ।

ਖੁੰਗਲ ਹੋ-ਗੇ ਟੈਕਸ ਭਰਦੇ
ਹਾਲ ਬੁਰੇ ਨੇ ਸੜਕਾਂ ਦੇ,
ਸੱਟੋਂ ਫੇਟੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਜਦ
ਰੱਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾ-ਲਈ ਦਾ।

ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਢਿੱਡਾਂ ਵਾਲੇ
ਆ ਗਏ ਵੱਡੇ ਬੋਰੇ ਲੈ ਕੇ,
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਖਾਲੀ ਮੋੜਿਆ
ਆਪ ਘੱਟ ਹੀ ਖਾ ਲਈ ਦਾ।

ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸੁਖ ‘ਨਾ
ਰੋਜ ਪਟਾਕੇ ਪੈਂਦੇ ਨੇ,
ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਐ ਭੋਰਾ ਵੀ ਹੁਣ
ਚਾਅ ‘ਨੀਂ ਰਿਹਾ ਦਿਵਾਲੀ ਦਾ।

ਵੱਡਾ ਟੋਲ ਪਲਾਜੇ ਹੁੰਦਾ
ਛੋਟਾ ਸੰਭੂ ਬਾਡਰ ਤੇ,
ਖੇਤੀ ਕਰਮਾਂ ਸੇਤੀ ਦਾ ਹੁਣ
ਆਪਾਂ ਨਾਹਰਾ ਲਾ ਲਈ ਦਾ ।

ਸੱਜਣ ਠੱਗ ਤੇ ਕੌਡਾ ਰਾਕਸ
ਅਕਸਰ ਉਠਦੇ ਵੋਟਾਂ ‘ਚ,
ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ
ਆਪਾਂ ਇੱਕ ਜਿਤਾ ਲਈ ਦਾ ।

ਵੋਟ ਪਾਉਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ ਸਾਡਾ
ਸਦਾ ਵਰਤਦੇ ਆਪਾਂ ਵੀ,
ਬਹੁਮੁੱਲਾ ਜੋ ਵੋਟ ਵੀਰਨੋ
ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ ਕੇ ਪਾ ਲਈ ਦਾ।

ਕਾਫੀ ਮਹਿੰਗਾ ਕਰਤਾ ਹੁਣ ਤਾਂ
ਗੈਸ ਦਾ ਲਾਲ ਸਿਲੰਡਰ ਜ੍ਹਾ,
ਗਿੱਲਾ ਸੁੱਕ ਬਾਲਣ ਲੱਭ ਕੇ
ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਯਾਰ ਤਪਾ ਲਈ ਦਾ।

ਮੂੰਹਾਂ ਤੇ ਵੀ ਲਾਤੇ ਜਿੰਦਰੇ
ਕਹਿਣ ਕਰੋਨਾ ਆ ਗਿਆ ਏ,
ਅਸਰ ਪਿਆ ਨਾ ਕੋਠੇ ਉੱਤੇ
ਚੜਕੇ ਕੁੱਟੀ ਥਾਲੀ ਦਾ।

ਰੋਜ ਰੋਜ ਦੇ ਮਰਨੇ ਨਾਲੋਂ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਮਰਨਾ ਚੰਗਾ ਏ,
ਮੋਟੇ ਸਾਰੇ ਡੰਡੇ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਅਪਣਾ ਝੰਡਾ ਪਾ ਲਈ ਦਾ।

ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਯਾਰੋ
ਲਗਦਾ ਕੁਝ ਵੀ ਬਣਨਾ ‘ਨੀਂ,
ਮਸਾਂ ਮਸਾਂ ਸੀ ਤਾਬੇ ਆਇਆ
ਝੰਬਿਆ ਸੰਨ ਸੰਤਾਲੀ ਦਾ ।

‘ਗੁਰਸੇਵਕ’ ਦੇ ਨੈਣੀਂ ਚੰਦਰੀ
ਨੀਂਦਰ ਵੀ ਹੁਣ ਪੈਂਦੀ ਨਾ,
ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਦਬੱਲੀ ਫਿਰਦਾ
ਆਹ ਜੋ ਭੂਤ ਪਰਾਲੀ ਦਾ ।

-ਗੁਰਸੇਵਕ ਸਿੰਘ ਬੀੜ

ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਵੰਬਰ 2020

ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਬੇਰੋਜ਼ਗਾਰੀ

Published

on

punjabi article

ਅੱਜ ਦਾ ਯੁੱਗ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਭਾਰਤ ਵੀ ਕਰੋਨਾ ਤੇ ਬੇਰੋਜ਼ਗਾਰੀ ਦੀ ਲਪੇਟ ਚ ਆਇਆ। ਜਿਸ ਦਾ ਇਲਾਜ ਲਾਇਲਾਜ ਹੋ ਗਿਆ।ਹਰ ਕੋਈ ਆਮ ਆਦਮੀ ਕੰਮ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦਾ ਅੰਨਦਾਤਾ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਮਾਰ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਰ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਅਲੱਗ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ।ਇਹ ਰੱਬਾ ਮਿਹਰ ਕਰ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਿੜੀ ਬਣਾ ਦੇ।

-ਇੰਦਰ ਮੋਹਣ ਕੌਰ

Continue Reading

ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਵੰਬਰ 2020

ਕਿਸਾਨ ਅੰਦੋਲਨ (ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਛੱਲਾ)

Published

on

punjabi poetry

ਛੱਲਾ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਰੁਲਦਾ,
ਛੱਲਾ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਰੁਲਦਾ,
………….
ਭੇਤ ਹੁਣ ਜਾਂਦਾ ਖੁੱਲਦਾ,
ਇੱਕ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਮੁੱਲ ਦਾ,
ਓਏ ਗੱਲ ਸੁਣ ਛੱਲਿਆ ਦਾਣੇ,
ਕੋਈ ਨਾ ਤੇਰੀ ਪੀੜ ਪਛਾਣੇ।

ਛੱਲਾ ਧਰਨੇ ਲਾਉਂਦਾ
ਛੱਲਾ ਧਰਨੇ ਲਾਉਂਦਾ,
………..
ਵਖ਼ਤ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ,
ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਬਚਾਉਂਦਾ,
ਓਏ ਗੱਲ ਸੁਣ ਛੱਲਿਆ ਗਹਿਣਾਂ,
ਪੱਲੇ ਕੱਖ ਨਹੀ ਰਹਿਣਾ।

ਛੱਲਾ ਹੋਇਆ ਬਾਗੀ,
ਛੱਲਾ ਹੋਇਆ ਬਾਗੀ,
…………
ਲੀਡਰ ਸਾਰੇ ਹੀ ਦਾਗ਼ੀ,
ਕੌਮ ਹੁਣ ਮੁੜਕੇ ਜਾਗੀ,
ਓਏ ਗੱਲ ਸੁਣ ਛੱਲਿਆ ਮਰਗੇ,
ਧੋਖਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਗੇ।

ਛੱਲਾ ਅੱਸੀਆਂ ਦਾ ਹੋ ਕੇ,
ਛੱਲਾ ਅੱਸੀਆਂ ਦਾ ਹੋ ਕੇ,
…………..
ਬਈ ਜਾ ਕੇ ਰੇਲਾਂ ਰੋਕੇ,
ਫੇਰ ਨਾ ਮਿਲਣੇਂ ਮੋਕੇ,
ਓਏ ਗੱਲ ਸੁਣ ਛੱਲਿਆ ਪਾਵੇ
ਖੂਨ ਚੋਂ ਗ਼ੈਰਤ ਨਾ ਜਾਵੇ।

ਛੱਲਾ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਲੜਦਾ,
ਛੱਲਾ ਹੱਕਾਂ ਲਈ ਲੜਦਾ,
…………..
ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਝੰਡੇ ਫੜਦਾ,
ਮੂਹਰੇ ਤੋਪਾਂ ਦੇ ਅੜਦਾ,
ਓਏ ਗੱਲ ਸੁਣ ਛੱਲਿਆ ਤਾਰੇ,
ਬਣ ਗਏ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸਾਰੇ।

ਛੱਲਾ ਨਹਿਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ,
ਛੱਲਾ ਨਹਿਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ,
…………..
ਕਿਸੇ ਨਾ ਪੀੜ ਪਛਾਣੀ,
ਹੋ ਜੇ ਨਾਂ ਖ਼ਤਮ ਕਹਾਣੀ,
ਓਏ ਗੱਲ ਸੁਣ ਛੱਲਿਆ ਮਾਨਾਂ,
ਵਾਰਨੀਆ ਪੈਣੀਆਂ ਨੇ ਜਾਂਨਾ।।

-ਜਸਵੀਰ ਮਾਨ

Continue Reading

ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਵੰਬਰ 2020

ਅਹਿਮ ਸਵਾਲ

Published

on

punjabi sahit muqabla 2020

ਇਹ ਕੈਸੀ ਅਗਨ ਪਈ ਹੈ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ? ਸੜ ਰਹੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਕਿਤਾਬਾਂ, ਰਾਖ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ ਸਾਰੇ ਫਲਸਫ਼ੇ, ਕਬਰਾਂ ਚੋਂ ਕੱਢ ਕੱਢ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਫੂਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਨੇ ‘ਕਲਮਾਂ ਦਾ ਜਾਦੂਗਰ’ , ਭੱਠੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੱਚ ਰਹੇ ਨੇ ਟੁੱਟੀਆਂ ਕਲਮਾਂ ਦੇ ਭੱਥੇ ,ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪਾਤਰ ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲ ਹੀ ਧੂੰਏਂ ਦੇ ਵਵੰਡਰਾਂ ਚ’ ਖੋ ਗਏ,
ਕੀ ਕਿਸੇ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਕੋਈ ਸਫ਼ਾ ਬਚ ਪਾਏਗਾ? ਇਨ੍ਹਾਂ ‘ਸਿਰਫਿਰੀਆਂ’ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਕੋਲੋਂ, ਅੱਜ ਦਾ ਅਹਿਮ ਸਵਾਲ ਤਾਂ ਇਹੋ ਹੈ ।

ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ੋਰ ਸ਼ਰਾਬੇ ਦੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਅਦਿੱਖ ਅੱਗ ਦਾ ਸੇਕ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਜਿਉਂਦੇ ਪੁਤਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ? ਭਿਅੰਕਰ ਲਪਟਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਆਉਂਦਿਆਂ ਦੇਖ ਪੰਛੀ ਤਾਂ ਕਦੋਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਬੇਰਹਿਮ ਅਗਨ-ਆਂਧੀ ਹਰੇ ਭਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵੀ ਸਾੜ ਸੁੱਟੇਗੀ , ਹੋਰ ਕੀ ਕਾਰਨ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ?

ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਕਦੋਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਟੇਕ ਦਿੱਤੇ ਹਨ , ” ਦੇਖੇਓ, ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ” !
ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹੜੇ ਸ਼ੈਤਾਨਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਖਾਲੀ ਜਹਿਨਾ ਅੰਦਰ ਇਹ ਗੱਲ ਵਾੜ ਦਿੱਤੀ ? ਉਹ ਗ੍ਰੰਥ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਦੇ ਹੀ ਧੁਖ਼ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਾਸ਼ ਕਿਤੇ ਜੇ ਮਹਾਨ ਪਾਕ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਖਿੱਤੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੜ ਕੇ ਵਿਚਾਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਹਾਲਤ ਤਰਸਯੋਗ ਨਾ ਹੁੰਦੀ, ਹੁਣ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਹਸ਼ਰ ਹੋਵੇਗਾ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ?

ਇੱਕ ਗੱਲ ਤਾਂ ਤੈਅ ਹੈ ਕਿ ਇਕੱਲੇ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹੀ ਰੂਹ ਸੜੀ ਬਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਰਤ ਹੀ “ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਖ਼ੁਦ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਹੈ” । ਤਾਂਹੀ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਚੋਂ ਇੰਨੀ ਸੜਾਦ ਬਦਬੂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ , ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਲੱਗਦੇ ਨੇ “ਬੇ-ਰੂਹੇ” , ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਮੀਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ, ਰੂਹਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੂਲੀ ਇਸ ਨਗਰੀ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਅੰਕਿਤ ਹੈ, ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਦਸਤੂਰ ਵੀ ਹੈ ।
ਹਾਲ ਦੀ ਘੜੀ ਜਾਂ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ, ਕੀ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਬਸ਼ਿੰਦੇ ਦੀ ਜ਼ਮੀਰ ਜਾਗ ਸਕੇਗੀ?
ਅੱਜ ਦਾ ਅਹਿਮ ਸਵਾਲ ਤਾਂ ਇਹੋ ਹੈ ।

-ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ

Continue Reading

ਰੁਝਾਨ