Punjabi Poetry by Laddi Fatrhpur Wala | Punjabi Latest Poetry
Connect with us [email protected]

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ

ਕਵਿਤਾ

Published

on

punjabi poem sikhi

ਜਿਹਨੇ ਮਾੜਾ ਸੌਚਿਆ ਉਹ ਮੌਤ ਦੀ ਘੌੜੀ ਚਾੜ ਦਿੱਤਾ
ਦਸਮ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਹਦੇ ਲਈ ਸਰਬੰਸ ਆਪਣਾ ਵਾਰ ਦਿੱਤਾ
ਚੜਖੜੀਆ ਤੇ ਚੜ ਗਏ ਕਈ ਆਰਿਆ ਨਾਲ ਚੀਰ ਹੌ ਗਏ
ਕਈ ਸਿੱਖ ਨਾਮ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਆਪ ਲੀਰੌ ਲੀਰ ਹੌ ਗਏ
ਭਾਈ ਤਾਰੂ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਂ ਜਿਹਨਾ ਖੌਪੜੀ ਲਹਾਤੀ ਸੀ
ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਟ ਨਾਲ ਇੱਟ ਖੜਕਾਤੀ ਸੀ
ਜਿਹਨਾ ਵੈਰੀ ਦੇ ਤਖਤ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੇ
ਤਾਜਦਾਰਾਂ ਦੇ ਤਾਜ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ
ਭਾਈ ਮਨੀ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਬੰਦ ਬੰਦ ਕਟਵਾ ਦਿੱਤੇ
ਇਤਿਹਾਸ ਤੂੰ ਨਿਗਾ ਮਾਰ ਪੜੀਂ
ਮੇਰੀ ਪੱਗ ਨੂੰ ਨਾ ਕਦੇ ਸਵਾਲ ਕਰੀ

ਭਾਈ ਮਤੀ ਦਾਸ ਭਾਈ ਸਤੀ ਦਾਸ
ਧੰਨ ਸੀ ਜਿਗਰੇ ਉਹਨਾ ਦੇ ਜੌ ਡੌਲੇ ਨੀ
ਕਦੇ ਪੜ ਕਿਤਾਬਾਂ ਮੇਰੀ ਕੌਮ ਦੀਆਂ
ਜੇ ਤੂੰ ਕਦੇ ਵਰਕੇ ਫੌਲੇ ਨੀ
ਅੱਖਾਂ ਚੌ ਅੱਥਰੂ ਆ ਜਾਂਦੇ
ਭਾਲ ਨ ਕਿਸੇ ਨਦਾਨੀਆ ਨੂੰ
ਕੰਭਣੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛਿੜ ਜਾਵੇ
ਸੁਣ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਨੂੰ
ਲੱਭਣੇ ਯੌਧੇ ਔਖੇ ਨੇ ਹੁਣ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਤੂੰ ਭਾਲ ਕਰੀ
ਮੇਰੀ ਪੱਗ ਨੂੰ ਨਾ ਕਦੇ ਸਵਾਲ ਕਰੀਂ
-ਲਾਡੀ ਫਤਿਹਪੁਰ ਵਾਲਾ

Punjabi Poetry Competition 2020

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ

ਕਵਿਤਾ

Published

on

lovepreet singh gill lavi

ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਮੋਹ ਪਿਆਰ ਦੀ ਪਿਆਸੀ ਹੈ ,
ਕਵਿਤਾ ਸਿਰਫ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਭੁੱਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ !!

-ਲਵਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ‘ ਲਵੀ ‘

Continue Reading

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ

ਕਹਾਣੀ-“ਸਪੈਸ਼ਲ ਸੈਸ਼ਨ “

Published

on

story ik soch

“ਕਿਵੇਂ ਜਾਗਰਾ ਅੱਜ ਦੁਪਹਿਰੇ ਹੀ ਤਾਰੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਫਿਰਦਾਂ!” ਜਾਗਰ ਨੂੰ ਪਿੰਡੋਂ ਬਾਹਰ ਬਾਹਰ ਅਹਾਤੇ ਤੇ ਬੈਠੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦਾ ਬਿਸਨਾ ਬੋਲਿਆ।
” ਤੈਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਹੀ ਹੈ ਵੀਰ ਪੁੱਤ ਨੇ ਦੁਖੀ ਕਰ ਮਾਰਿਆ” ਜਾਗਰ ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਦੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਤਾ ਉਹਨੇ ?
ਪੱਟਤਾ ਨਸ਼ਿਆਂ ਨੇ, ਕੰਜਰ ਨੇ ਘਰ ਨੂੰ ਉਜਾੜਤਾ, ਨਾ ਮਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਨਾ ਪਿਉ ਦਾ।
“ਵੀਰ ਤੂੰ ਇੰਝ ਕਰ, ਵਿਆਹ ਕਰ ਦੇ ਉਹਦਾ” ਬਿਸਨੇ ਨੇ ਠੇਕੇ ਤੋਂ ਪਊਆ ਲੈ ਗਲਾਸ ਚ ਪੈਗ ਪਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।
” ਨਾ ਬਾਈ ਨਾ, ਆਪਾਂ ਨੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰਨੀ ਆ, ਇਹਨੇ ਤਾਂ ਉਜਾੜ ਹੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ। ਆਪਾਂ ਤਾਂ ਬੇਦਖ਼ਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੁਣ-ਜਾਗਰ ਨੇ ਬਿਸਨੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਬੱਸ ਹੁਣ ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਆਪੇ ਸੁਧਰ ਜਾਊ ,ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਆਨਾ ਨਾ ਦਿੱਤਾ,।
ਬਿਸਨਾ ਪੈਗ ਮੁਕਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
ਆਪਾਂ ਤਾਂ ਚੱਲੇ ਫਿਰ ਘਰ ਨੂੰ, ਤੂੰ ਵੀ ਆ ਜਾਈਂ ਵੀਰ ਆਪੇ ਮਾਲਕ ਕਰੂ ਠੀਕ ਸਭ ਕੁੱਝ।
ਸੂਰਜ ਛਿਪਦੇ ਹੀ ਪੱਪੂ ਦੇ ਅਹਾਤੇ ਤੇ ਰੌਣਕ ਮੇਲਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ, ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਬੰਦੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਇੱਥੇ ਹੀ ਆ ਜੁੜਦੇ।
ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸੱਤ ਕੁ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ
” ਤਾਇਆ ਜ਼ਮਾਨਾ ਬਦਲ ਗਿਆ ਬਿਗਾਨੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਘਰੇ ਵਾੜਣਾ ਘਰ ਲਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਹੈ”। ਚੰਨਾਂ ਤੇ ਤਾਇਆ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦੇ ਪੀਂਦੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
” ਨਹੀਂ ਚੰਨਿਆ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਹਾਲੇ ਵੀ ਭਲੇ ਪੁਰਸ਼ ਜਿਉਂਦੇ ਨੇ, ਪੰਜੇ ਉਂਗਲਾਂ ਬਰਾਬਰ ਨੀ ਹੁੰਦੀਆਂ”। ਤਾਇਆ ਬਿੰਦਰ ਕੁਰਸੀ ਤੇ ਬੈਠਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ।
“ਸਹੀ ਬਾਤ ਬੋਲਾ ਹੈ ਬਾਬੂ ਜੀ ਨੇ ਬਿਲਕੁੱਲ ਸਹੀ, ਸਭੀ ਆਦਮੀ ਏਕ ਜੈਸਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ” ਰਾਜੂ (ਬਿਹਾਰ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ) ਨੇ ਭੂਜੀਏ ਨਾਲ ਲਿਬੜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੂੰਹ ਸਾਫ ਕਰਦਿਆਂ ਤਾਏ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
” ਉਏ ਬਇਆ ਤੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ, ਪੀ ਕੇ ਘੁੱਟ ਕਿਵੇਂ ਚਵਰ ਚਵਰ ਬੋਲੀ ਜਾਦਾਂ”। ਚੰਨੇ ਨੇ ਰਾਜੂ ਨੂੰ ਝਿੜਕਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।
” ਬੋਲੋ ਸਰਦਾਰ ਜੀ ਹਮਨੇ ਕਿਆ ਕੋਈ ਝੂਠ ਬੋਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੈ ਬੋਲ ਦੀਆ, ਹਮ ਕੋ ਵੇਖ ਲੈ ਹਮ ਪਿੰਡ ਮੈਂ ਹਰ ਘਰ ਕਾਮ ਕਰਕੇ ਆਤਾ ਹੂੰ, ਹਮ ਕੋ ਤੋ ਕੋਈ ਵੀ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਬੋਲਤਾ।
” ਉਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਭਰਾ ਸੀ ਜਿਹੜੇ ਗੁਰਨਾਮੇ ਕੇ ਘਰੋਂ ਪੈਸਾ ਨਾਲੇ ਸੋਨਾ ਚੱਕ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ ਸਨ ਨਾਲੇ ਇੱਕ ਬਇਆ ਤਾਂ ਸਾਲਾ ਪਿੰਡੋਂ ਕੁੜੀ ਲੈ ਕੇ ਭੱਜ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਇਆ ਵੱਡਾ ਇੱਜਤਦਾਰ।
” ਉਏ ਤੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਰਾਜੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦਾਰੂ ਪੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਚ ਦਖ਼ਲ ਨੀ ਦੇਈਦਾ ” ਪੱਪੂ ਨੇ ਅੰਡਿਆਂ ਦੀ ਪਲੇਟ ਰਾਜੂ ਅੱਗੇ ਧਰਦੇ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
ਨਹੀਂ ਪੱਪੂ ਬਾਈ ਮੈਂ ਬੋਲ ਰਹਾਂ ਹੂੰ ਕਿ ਬੋ ਬਿਹਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿਸੀ ਓਰ ਦੇਸ਼ ਕਾ ਹੋਗਾ।
” ਲੈ ਤਾਇਆ ਸੈਕਟਰੀ ਸਾਹਿਬ ਵੀ ਆ ਗੲੇ ਨਾਲੇ ਆਪਣੇ ਮਾਸਟਰ ਜੀ।” ਚੰਨੇ ਨੇ ਤਾਏ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਬੈਂਚ ਜਾ ਨੇੜੇ ਕਰ ਲਿਆ।
ਕੀ ਗੱਲ ਸੈਕਟਰੀ ਸਾਹਿਬ ਲੇਟ ਹੋ ਗੲੇ ਅੱਜ ? ਤਾਏ ਬਿੰਦਰ ਨੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਕਿਹਾ
ਲੇਟ ਤਾਂ ਹੋਣਾ ਸੀ ਇੱਕ ਆ ਥਾਂ ਥਾਂ ਧਰਨੇ- ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ ਲੱਗੇ ਪੲੇ ਨੇ, ਰਸਤੇ ਬਦਲ ਬਦਲ ਆਉਣਾ ਪੈਂਦਾ , ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਂ ਸਰਕਾਰ ਐ ਤਾਇਆ ਕੇਂਦਰ ਚ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਕਰੋ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਹੱਲ”। ਸਕੈਟਰੀ ਗਰਦੀਪ ਨੇ ਤਾਏ ਨੂੰ ਕਹਿ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ।
“ਪੱਪੂ ਸੈਕਟਰੀ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਦੇ ਬਰਫ ਨਾਲੇ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਬਾਲਾ ਹੀ ਗਰਮ ਹੋਏ ਫਿਰਦੇ ਨੇ ” ਚੈਅਰਮੈਨ ਨੇ ਪੱਪੂ ਅਵਾਜ਼ ਮਾਰ ਕਿਹਾ।
ਸੈਕਟਰੀ ਸਾਹਿਬ ਕਿਤੇ ਕਾਮਰੇਡ ਜੀਤੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨੇ, ਬੈਠੋ ਸਾਬ ਬੋਲੋ ਕੀ ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਅੱਜ , ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਆ ਕਰੋ ਮਸਲਾ ਹੱਲ”। ਪੱਪੂ ਨੇ ਕੁਰਸੀਆਂ ਸਾਫ ਕਰਦਿਆਂ ਕਰਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ।

ਪੱਪੂ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਮਸਲੇ ਹੱਲ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ ਆ ਜੋ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਦੇ ਸੈਸ਼ਨ ਵਾਂਗੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਵਾਂ, ਨਾਲੇ ਸਾਨੂੰ ਤਾਂ ਆਹ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਪੜਾਉਣ ਲਈ ਆ ਪਰ ਕੰਮ ਪਤਾ ਨੀ ਕਿਹੜਾ-ਕਿਹੜਾ ਕਰਵਾਈ ਜਾਂਦੀ ਨੇ , ਕਹਿੰਦੇ ਵਿਹਲੇ ਨੀ ਰਹਿਣ ਦੇਣਾ, ਫਿਰ ਕਹਿੰਦੇ ਜਵਾਕ ਪੜਦੇ ਨੀ। ਮਾਸਟਰ ਜਗਦੇਵ ਨੇ ਪੱਪੂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਗਲਾਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਸਾਫ ਕਰਦਿਆਂ ਪੈਗ ਪਾਉਂਦਿਆਂ ਪਾਉਂਦਿਆਂ ਬੋਲੇ।
“ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਕਿਵੇਂ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਦਾ ਸੈਸ਼ਨ ਚਲਾ ਛੱਡਿਆ, ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ ਫਿਰ ਸਵਾਲ ਜਵਾਬ” ਸਕੂਟਰ ਦਾ ਸਟੈਂਡ ਲਗਾਉਂਦਿਆਂ ਕਾਮਰੇਡ ਜੀਤੇ ਨੇ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।
” ਬੜੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਆ ਜੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਮਰੇਡ ਸਾਹਿਬ ਹੁਣੇ ਹੁਣੇ ਤੁਹਾਡਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ” ਪੂੱਪੂ ਨੇ ਖਾਲੀ ਗਲਾਸ ਕਾਮਰੇਡ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇਂ ਧਰਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ।
” ਕੋਈ ਬੋਲ ਤਾਂ ਮਾਰੇ ਅਸੀਂ ਕਾਮਰੇਡ ਤਾਂ ਝੱਟ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਦੇਂ ਹਾਂ, ਪਰ ਗੱਲ ਹੱਕ ਦੀ ਹੋਵੇ” ਕਾਮਰੇਡ ਜੀਤੇ ਨੇ ਬੈਂਚ ਤੇ ਬੈਠਦਿਆਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਪੱਪੂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।

” ਜੀਤਿਆ ਹੁਣ ਤਾਂ ਕਾਮਰੇਡਾਂ ਦਾ ਖ਼ਾਤਮਾ ਜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੁਣ ਤਾਂ ਕਾਮਰੇਡ ਵੀ ਗੋਗੜਾਂ ਕੱਢ ਆਏ”। ਚੈਅਰਮੈਨ ਨੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਬੋਲਿਆ।
” ਨਹੀਂ ਤਾਇਆ ਕਾਮਰੇਡਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਮਝਾਇਆ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਮਾੜੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਨੀਂ ਜੂੰ ਨਾ ਸਰਕੀ ਹੁਣ ਭੁਗਤੋ ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਬਿੱਲ ਦੇ ਨਤੀਜੇ, ਨਾਲੇ ਹੁਣ ਕਾਮਰੇਡਾਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ” ਕਾਮਰੇਡ ਜੀਤੇ ਨੇ ਪੈੱਗ ਪੀਂਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ।
” ਇਹ ਗੱਲ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਸਹੀ ਆ ਜੀਤਿਆ, ਪਰ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਲੋਕ ਲੇਟ ਹੋ ਗੲੇ, ਨਾਲੇ ਦੱਬ ਲੲੇ ਭਿ੍ਸ਼ਟਾਚਾਰ ਨੇ” । ਸੈਕਟਰੀ ਨੇ ਜੀਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਹੂੰਗਾਰਾ ਭਰਿਆ।
” ਨਾ ਅੰਕਲ ਜੀ ਅਭੀ ਵੀ ਕੋਈ ਦੇਰ ਨੀ ਹੋਈ, ਅਭੀ ਵੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਅਭੀ ਵੀ ਨਿੱਜੀਕਰਨ ਔਰ ਜੋ ਜੇ ਮਾਰੂ ਬਿੱਲ ਆਏਂ ਹੈਂ ਇਨਕੋ ਰੋਕਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਹਮਕੋ ਸਰਕਾਰ ਕਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨੇ ਕਾ ਅਧਿਕਾਰ ਵੀ ਹੈ ਜੇਕਰ ਸਰਕਾਰ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕਾਮ ਕਰੇ ਤੋਂ”। ਠੇਕੇ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਕਰਿੰਦੇ ਅਜੈ
( ਜੋ ਬਿਹਾਰ ਤੋਂ ਬੀ.ਐਸ. ਸੀ. ਕਰਕੇ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ ਘਰ ਛੱਡ ਦੂਜੇ ਰਾਜ ਨੀਗੂਣੀ ਤਨਖਾਹਾਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ) ਬੋਲਿਆ ।
” ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮਾੜਾ ਨੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੋਟ ਵੀ ਵਿਕਾਊ ਏ ਕਦੇ ਬੋਤਲ ਪਿੱਛੇ ਕਦੇ ਨੋਟ ਪਿੱਛੇ”।
ਸੈਕਟਰੀ ਨੇ ਅਜੈ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ।
” ਤਾਇਆ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਤੇਰੀ ਨੂੰਹ ਨੇ ਵੀ ਚੈਅਰਮੈਨੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ” ਕਾਮਰੇਡ ਜੀਤੇ ਨੇ ਤਾਏ ਨੂੰ ਕਹਿ ਗੱਲ ਅੱਗੇ ਤੋਰੀ।
“ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਰਦ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖੜਾਂਗੇ ਕੀ ਕਰਨੀਆਂ ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਚੈਅਰਮੈਨੀਆਂ ਜ਼ੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭਲਾ ਹੀ ਨਾ ਕਰਨ ” ਤਾਏ ਬਿੰਦਰ ਨੇ ਮੁੱਛਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦਿਆਂ ਬੋਲਿਆ।

“ਗੱਲ ਤਾਂ ਪੱਕੀ ਏ ਤੇਰੀ ਤਾਇਆ, ਨਾਲੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵੀ ਲੜਨੀਆਂ ਨੇ ਜੇ ਅੱਜ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਖੜੋਗੇਂ ਤਾਂ ਲੋਕ ਵੋਟਾਂ ਕਿੱਥੋਂ ਪਾਉਣਗੇ”। ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਆਈ ਕਹਿ ਛੱਡੀ।
“ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਹੀ ਮਾੜੀਆਂ ਨੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਭੁੱਖ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਅੱਗੇ ਝੁਕਾਉਂਦੀ ਹੈ ਨਾਲੇ ਅਵਾਦੇ ਵੀ ਢਿੱਡ ਵੀ ਭਰਨੇ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨੇ” ਸੈਕਟਰੀ ਨੇ ਘੜੀ ਤੇ ਟਾਇਮ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਗਲਾਸ ਖਾਲੀ ਕਰ ਮੇਜ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਪੱਪੂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਮੌਹਲ ਭੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਤੇ ਗੱਲ ਹੋਰ ਨਾ ਵੱਧ ਜਾਵੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਹੱਸਦਿਆਂ ਹੱਸਦਿਆਂ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ ” ਚੱਲੀਏ ਸਾਬ ਹੁਣ ਜੇ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟ ਦਾ ਸੈਸ਼ਨ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੇ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਇਨਕਲਾਬ ਤਾਂ, 11 ਵੱਜਗੇ ਜੀ।

” ਅਬ ਵੀ ਲੋਕ ਨਾ ਜਾਗੇ ਤੋਂ ਫਿਰ ਹਮਾਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪ ਕੇ ਬੱਚੋਂ

-ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ

Continue Reading

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ

ਪੰਜਾਬੀ ਮੈਂ ਆਪ ਸਿੱਖਾਂ

Published

on

ik soch poetry

ਮੈਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਤਾਂ ਓਹਦੀ ਨਹੀਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਬੋਲੀ ਕਿਉਂ ਸਿੱਖਾਂ ਪਰ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਸਿੱਖਾਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ੩੫ ਅੱਖਰ ਹੀ ਕਿਉਂ ਸਿੱਖਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮੋਹਾਰਨੀ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਪਰ ਮੇਰੇ ਦੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਮੋਹਾਰਨੀ ਪਾਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀ ਹੈ।

-ਗੁਰਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ

Continue Reading

ਰੁਝਾਨ